Ingedeeld onder: broodkast, online, visie | Tags: Internet, open-id, remote desktop, utopie
Het internet is voor velen een virtuele wereld, los van hun echte leven. Ze zoeken al eens iets op. Ze sturen als eens een mail, zoals ze ook wel sporadisch een brief versturen. Voor een minderheid is het internet wel een deel van hun leven. Hun online identiteit is verweven met hun ik van vlees en bloed. Deze happy few bleken al vaker de voorlopers van de massa. What is next? Hoezeer kan het internet samensmelten met onze echte levens, met echte huishoudens en hun behoeften en gemakken? Wat ik in dit artikel beschrijf, is mijn utopische visie op de toekomst van het internet en welke plaats het in ons dagelijks leven kan innemen.
Één worden met jezelf.
Een eerste noodzaak die zich opdringt, is dat iedereen 1 vaste, officiële account heeft op het web. Idealieter is deze account gelinkt met je officiële identiteit, zoals die beschreven wordt door je identiteitskaart. Iedereen kan bijgevolg online inloggen met de gegevens van zijn of haar digitale identiteitskaart. Met dit open-id kan iedereen inloggen bij alle online shops, netwerksites, e-banking en andere online services. Anonimiteit is dus niet langer aan de orde op het web. Dit heeft als voordeel dat online criminaliteit veel sneller in de kiem kan gesmoord worden. Mensen krijgen meer vertrouwen in het internet, iets wat nu nog vaak een drempel vormt. Aan de andere kant blijft het risico op identiteitsdiefstal bestaan. Tevens vraagt dit systeem een aanpassing van alle databases van alle huidige websites.
Ingedeeld onder: broodkast, visie | Tags: computernerd, geeks, nerds, sul, technologie, twitter
Wie veel met de computer werkt, wordt al snel aanzien als een nerd. Iemand die veel weet over ICT wordt al snel in het hokje van asociale, saaie kwiet geplaatst. Sterk gesteld misschien, maar iedereen kent het wel. Wat maakt nu juist dat dit doorwinterde cliché blijft bestaan? Onbegrip van en voor de digitale wereld is het eerste wat in me opkomt, afgunst tegenover mensen die veel weten over iets een tweede. Als iemand meer weet dan jij, stuit dit altijd ergens op irritatie. Of je het nu wil toegeven of niet.
Nu wil ik hier niet komen uitjanken en mijn beklag doen omdat ik gepest werd ofzo, nee. Ik wil even stellen dat er wel degelijk iets bestaat als een nerd. Maar wat me echt stoort is het feit dat dit steeds in verband wordt gebracht met computers. Vroeger was dat misschien een onlosmakelijk gegeven, vandaag de dag niet meer. De computer is niet langer een toestel voor een select groepje code-wizzards. Gebruiksvriendelijke interfaces maakten het toegankelijk voor iedereen en alle disciplines. Het is gewoon een dagelijkse onmisbare tool geworden.
De mobiele harware, draadloze dataoverdracht en sociale netwerken hebben er trouwens voor gezorgd dat er niet langer sprake is van de geïsoleerde programmeur, eenzaam achter zijn scherm in zijn kamertje. Er zijn tal van nieuwe mogelijkheden. En opnieuw: de mensen die deze kansen als eerste grijpen, worden vaak beschouwd als nerds. Je begrijpt wel wat ik bedoel als je nogmaals twitter aan iemand probeert uit te leggen. Maar don’t worry, ze volgen wel.
T’is hier de afgelopen week maar stilletjes geweest op deze blog. Tja, soms heeft een mens gewoon even geen zin in reclame. Soms heeft een mens even genoeg van alle drukte, van de nooit stoppende informatiestroom en vooral van het internet.
Hoezeer ik mij ook thuisvoel in de digitale wereld, soms wil ik gewoon een kluizenaar zijn. Of nee, beter nog: een dier dat geen zelfbesef heeft en gewoon handelt naargelang zijn instinct. In het bijzonder wil ik dan een extreem dom dier zijn. Op Yahoo!answers lees ik dat, naast de kwal en Britney Spears, de tamme kalkoen het meest domme dier zou zijn. Zo gebeurt het regelmatig dat er kalkoenen verhongeren omdat ze vergeten hoe ze moeten eten. The bliss of ignorance kan ik dat nu niet meteen noemen, maar toch; eventjes hersendood zijn op tijd en stond kan geen kwaad.
Eventjes vergeten en uit onze rol stappen, soms heeft een mens dat nodig. Meer niet.
Ingedeeld onder: 2008, European motor show brussels, WWF, autosalon, groene salon, milieuvriendelijkheid, reclame, visie
Tenzij u de afgelopen weken onder een steen hebt geleefd, is het reeds tot u doorgedrongen dat het autosalon momenteel plaatsvindt. Ongeveer 70% van de reclamepanelen is ingenomen door autoreclame en ook uw televisietoestel en radio schreeuwen tijdens de reclameblokken niet veel meer dan “koop deze wagen”. Het is vechten om gezien te worden op dit ‘groene salon’.
Daarbij hoorde of zag ik tot heden nog geen enkele reclame-uiting die me aansprak. Wat is er gebeurd met de creativiteit? “De Opel saloncondities zijn in topvorm“, De Simpsons die de Renault Kangoo promoten, een zwevende Fiat? … zucht. Ik heb me alleen nog maar geërgerd. Het lijkt wel of al het geld naar de aankoop van de mediaruimte is gegaan en er niets meer over was voor een creatieve uitwerking. Of moet ik wakkerworden uit mijn ideale wereld waar elke reclame draait om goede concepten. Zoals ik al zei, het is vechten om de aandacht van de potentiële kopers.
Er loopt dezer dagen namelijk een groot aantal mensen rond die de tijd rijp achten om hun portefeuille open te trekken in ruil voor een nieuwe wagen. Die portefeuille is volgens een recente peiling nog steeds het belangrijkste aspect in de aankoop van een wagen. Blijkt ook dat de hedendaagse consument niet zozeer wakker ligt van het milieu, en laat dat nu net het thema van dit 86e salon zijn. (Meer…)
Ingedeeld onder: Campagne, Eurostar, Londen, controverse, net om de hoek, print, reclame, visie
Het heeft niet lang geduurd vooraleer er negatieve reacties kwamen op de nieuwe Eurostar-campagne. Die campagne promoot het feit dat Londen nu slechts op 1u51min ligt van België. De communicatie hangt daarbij aan de kapstok “om de hoek”. De ene keer komt dit al beter tot zijn recht dan de andere. Vooral wanneer er visueel gebruik wordt gemaakt van een hoek. Niet alle media lenen zich hier even goed voor natuurlijk. Voor een uitgebreidere bespreking van de campagne kan je terecht op Ad!tention.
In het Verenigd Koninkrijk wordt de campagne blijkbaar onthaald met uiteenlopende reacties. Sommigen vinden ze geweldig, anderen vinden dat er een verkeerd beeld van Londen en Engeland wordt geschetst. Vooral bovenstaande print krijgt veel kritiek. Je ziet een Britse hooligan die net om de hoek urineert in een theepot.
De campagne kreeg zelfs media-aandacht op BBC en in The Guardian na verschillende klachten aan het adres van Eurostar. (Meer…)
Second Life. Het blijft een discussiepunt bij adverteerders. Brussel Airlines is ondertussen één van de zovele bedrijven die in de virtuele wereld aanwezig is. Nu zal je wel weten, als je deze campagne al kent, dat dit geen nieuws is. Brussels Airlines is reeds sinds juni dit jaar actief op Second Life. Toch wil ik hier even over reflecteren.
Het concept draait rond een aantal eilanden in Second LiFe en een website. Op die eilanden – aanvankelijk een 20-tal – vind je kiosken waar Second Lifers op hun favoriete eiland kunnen stemmen. De resultaten van die stemming kan je bekijken op www.b-places.com. Mensen kunnen ook plaatsen opgeven als mogelijke B-places en daar kunnen anderen dan weer op stemmen of op reageren.
Ingedeeld onder: Internet, bringtheloveback, microsoft, reclame, user generated content, video, visie
De tijd waarin adverteerders enkel schreeuwden hoe goed hun product is, ligt voorgoed achter ons. Mensen laten zich niet zomaar in de luren leggen. Mensen geloven niet alles wat ze zien op tv en het vertrouwen in traditionele reclame is dus niet meer wat het geweest is.
De hedendaagse consument verwacht meer van een merk. In de eerste plaats verwacht een consument dat het geadverteerde product effectief doet wat beloofd wordt in de reclame. Credibility verkrijgen is geen makkelijke job als merk. Je voelt dat mensen zich steeds sneller gaan ergeren aan traditionele one-wayreclame. De consument van vandaag is niet makkelijk te overtuigen. (Meer…)
