Ingedeeld onder: broodkast, marketing, reclame | Tags: kwaiteit, prijs-kwaliteit, slogan
Het komt me de strot uit: kwaliteit, het minstzeggende woord allertijden.
Waar staat jullie zaak voor? “In de eerste plaats voor kwaliteit mijnheer, maar wel tegen de beste prijs he“. Ja tuurlijk, iedereen biedt kwaliteit. Niemand gaat toch beweren dat ze een minderwaardig product maken, of wel soms? Misschien moeten we het zo stellen: het ene bedrijf biedt meer kwaliteit dan het andere. Dan kan je zeggen: wij bieden een product van superieure kwaliteit. Iets exclusiefs, iets aparts, iets anders, iets verheven, iets goddelijks…
Nog een voorbeeldje: “Bent u op zoek naar kwaliteitsvol drukwerk? Dan bent u bij ons aan het goede adres“. Nee, ik ben op zoek naar scheef gesneden folders waarbij de inkt bij de eerste aanraking uitloopt. Komaan! Dat is net als een restaurant dat zegt dat je bij hen lekker kan eten. Of denkt u soms wel eens: “Hey vandaag haal ik iets dat niet te vreten is“?
En dan dat zinnetje: De beste prijs-kwaliteitsverhouding. *smack* . Ik ga daar wel vanuit ja. Gaat er ooit iemand beweren dat ze een belachelijke winstmarge nemen of hun producten met verlies verkopen. Please, cut the crap en stop met vanzelfsprekende dingen te claimen en overbodige uitspraken te doen. Is it really that hard? De overload aan boodschappen is nu al niet meer te verdragen. Vertel ons iets boeiends. Uw kwaliteit kost ons al genoeg tijd.
Een treffend voorbeeldje: klik hier
Ingedeeld onder: broodkast, marketing, reclame | Tags: De Lijn, kleine dingen
De lach van de kasierster, die keer dat de controleur je vergeeft dat je geen ticket kocht, die herstelling at no charge, de verkoper die een voordeliger tariefplan voorstelt tegen eigen voordeel in, die verontschuldiging voor een begane fout,…
Onlangs wilde ik een tramkaartje kopen op de tram in Gent. De erg vriendelijke bestuurder raadde me aan mijn kaartje aan een automaat te kopen. Meer zelfs, hij stapte uit z’n tram, liep met mijn 2 Euro-stuk naar de ticketverdelers en haalde mijn kaartje, waarna hij natuurlijk het wisselgeld teruggaf. Zo hebt u 40 cent bespaard, voegt hij er nog aan toe.
Het mag ook eens gezegd worden wanneer het goed is. Het zijn die kleine dingen die het kunnen maken (of kraken natuurlijk). Bim Bam Boem, al die marketingbudgetten zijn ineens van geen tel. Het zit hem vaak in de kleine dingen, de menselijke dingen,…
Ingedeeld onder: Facebook, marketing, online, social media | Tags: anti-kinepolis, facebook group, Kinepolis, Kinepolis gaat erover, te duur
Kinepolis gaat erover. Voor deze facebook group kreeg ik een uitnodiging. De group klaagt de uiterst hoge (ticket)prijs aan die Kinepolis rekent voor een avondje filmkijken.
De groep telt ondertussen ruim 3100 leden. Dit is niet wat je als merk wilt. Consumenten blijven wanpraktijken niet dulden zoals vroeger. En het internet heeft hen met facebook en andere sociale netwerken de spreekbuis gegeven die ze nodig hadden.
Ik vraag me af of Kinepolis weet heeft van deze online actiegroepen. They better listen… and talk back.
Ingedeeld onder: marketing | Tags: keuzes, keuzevrijheid, overaanbod, supermarkt
Hebt u er al eens over nagedacht hoeveel tijd we wel verliezen bij het maken van keuzes? Een overaanbod van producten, merken en manieren zorgt voor een enorme vrijheid, maar evenzeer een last.
Loop maar eens een supermarkt binnen om een kuisproduct voor je douche. 34 soorten, formaten, met schuurcrème, met ontkalkende werking maar zonder crème, met extra glans, goedkope, dure, dure met schuurcrème én glans, voordeelpacks, bons en gratis sponzen… Hm, en eigenlijk wil ik gewoon mijn douche schoonmaken.
Vijf, zes, zeven minuten sta je te overwegen welk product nu de beste oplossing biedt tegen de voordeligste prijs. En na berekeningen, interpretaties van allerlei marketingwoorden stap je naar de kassa met een zelfvoldaan gevoel. Want jij hebt een weloverwogen keuze gemaakt en je niet laten afzetten.
Maar weegt dit zogezegde voordeel op tegen het tijdsverlies? Wat als je nu 40 cent meer had betaald, maar wel 6 minuten en een boel gepeins uitgespaard. Wat als je op die 6 minuten tijd werk had kunnen verrichten dat je bv. 4 EUR opleverde? En zo gaat het voor heel veel dingen.
Daarom vervallen mensen in gewoontes en tradities. Daarom grijpen mensen terug naar een merk als vanouds. Een sterk merk hebben is dus essentieel, maar maak het de mensen simpel. Bespaar hen de keuzes van het afwegen. Winkel binnespringen, logo zien, meepakken en wegwezen.
Of kom met een oplossing voor het maken van keuzes. Waarom alle sites van vliegmaatschappijen afgaan en vergelijken? Waarom geen één overkoepelende pagina met een compleet en simpel vergelijk? Of hell, waarom geen luchtvaartmaatschappij met vaste tarieven? Brussel – Barcelona: 80 EUR enkel, all in. Altijd! Dit is misschien niet het goedkoopste, maar mensen zouden de moeite niet meer hoeven te doen om alles te vergelijken. Koppel dit aan een goed getrouwheidsprogramma en je vliegtuigen zitten zeker vol.
Ingedeeld onder: marketing, reclame | Tags: beeldmerk, billboard, logo, osborne, rechtzaak, silhouet, spanje, stier, symbool
Wie reeds doorheen Spanje reed, heeft zeker deze billboards in stiervorm al gezien. Deze borden zijn geen zelfpromotie van de Spaanse overheid. Deze zwarte stier is eigenlijk het logo van Osborne: een producent van o.a. wijnen, sterke dranken, vleesproducten en fruitsappen. Marketing dus…
Maar wel een sterk staaltje. Iedereen kent dit logo! Oké, buitenlanders kunnen er meestal geen naam bij plakken, maar herkenning op een fles is vaak voldoende. Bovendien weet elke Spanjaard wél dat dit het beeldmerk van Osborne is. En samen met Zuid-Amerika is dat toch het doelpubliek.
Er is trouwens een reden waarom er geen merknaam bij deze billboards staat. Tot 1988 was dit wel het geval. Maar een nieuwe wet verbood advertising langs de snelwegen buiten dichtbevolkt gebied. De merknaam en slogan verdwenen, de borden bleven behouden. Tot die in 1994 ook dienden te verdwijnen…
Het zwarte stierensilhout was intussen wel uitgegroeid tot een symbool van Spanje en luid protest ontstond. Het kwam zelfs tot de rechtbank. De stier werd verklaard tot cultureel erfgoed van Spanje en werd geëxcuseerd van deze wet. Daarbij maakte Osborne nog eens gebruik van alle gratis media-aandacht om zo uit te groeien tot één van Spanje’s bekendste merken.
It sure impressed me…
